بیایید یه کم دربارش فکر کنیم ، رای ندادن چیزی رو حل نمی کنه ممکنه بگین آخه بیست میلیونی که به خاتمی رای دادن به چه امیدی رای دادن ، نمی شه این مسئله رو انکار کرد که حداقل به بخشی از خواسته هاشون رسیدن ، در ایت رابطه باید یه نکته ی اساسی رو بررسی کنیم و اون این که دموکراسی یک فرایند تدریجی بنابر این نباید توقع داشت در طول 4 سال یا 8 و یا 10 سال و 20 سال به دموکراسی رسید ، بذارید این مسئله رو در مورد حجاب که می تونه تحت عنوان آزادی پوشش و لباس که از طرفی هم خودش می تونه بخشی از دموکراسی باشه رو بررسی کنیم ، خوب حتما میدونید که اوایل انقلاب کمتر خانم مانتویی دیده می شد و اکثرا چادری بودند اما بعد اون مانتوهای گشاد که دو سه نفر توش جا می شد مد شد بعد کم کم همین مانتوها کوتاه ترو تنگتر شد حالا یه سوال میپرسم فکر می کنید یه خانم در اوایل انقلاب می تونست مثل خانم های امروزی تیپ بزنه ، مسلما نه ، یا در مورد انقلاب هم همین طوره مردم در یک آن و یک دفعه ای در بهمن 57 تصمیم به انقلاب نگرفتند بلکه ریشه های این انقلاب باید حتی مربوط به قبل از سال 42 دونست و حتی ریشه های اون رو توی انقلاب مشروطه و حواشی اون پیدا کرد ، تمام این چیزها رو گفتم که تدریجی بودن دموکراسی رو ثابت کنم. بنابراین بیست میلیون رای یه خاتمی یک گام از صدها گامی بود که برای دموکراسی باید برداشته بشه، مطمئنا مردم 1388 نیازهاشون و خواسته هاشون با مردم 10 سال و 20 سال پیش فرغ کرده ، به طور مثال تدریج و تدوام اصرار جامعه بر موسیقی باعث شده که حتی یکی از نامزدهای دهمین دوره ی انتخابات یعنی آقای کروبی که حتی روحانی هم هستند به افرادی همچون ساسی مانکن که از خواننده های بسیار شاید بشه گفت جلف رابطه برقرار می کنه بدون این که حرام بودن موسیقی مطرح بشه .
بنابراین امیدوارم که بعد از خوندن این مطلب نظرتون در باره ی رای دادن عوض شده باشه ، امید وارم که رای بدید تا این جوری کسی هم که میاد روی کار پشتوانه ی بهتری داشته باشه.
0 نظرات:
ارسال یک نظر